We zijn twee speeldagen ver en de helft van het veld heeft al twee partijen achter de rug. Van de andere helft hebben er twee spelers één en twee nog géén partijen gespeeld. Nog cijfers: de helft van het veld (maar niet identiek met de vorige) zit op een score van +1, de rest moet het doen met 0 (wegens nog niet in actie geweest) of -2. Dieprood, die dubbele rode lantaarn, maar gelukkig is het seizoen nog jong en zijn de verschillen tussen vooraan en achteraan nog niet catastrofaal groot.

Op dag 1 ging wit met bijna alles lopen: Paul nam de maat van Herman, die zwak uit de opening kwam en dat nooit meer kon goedmaken, en Gert versloeg Ronny, maar helaas geheel buiten het zicht van uw verslaggever. De derde partij eindigde in remise, al had Adina, volgens sommige toeschouwers althans, toch een tikkeltje dichter bij het hele punt gestaan.

Dag 2 verliep misschien rimpelloos, zoals het cliché wil, maar niet bepaald rampenloos voor de eerste verliezers. Zowel Ronny als Herman mocht een 2^de nul op rij incasseren. Laatstgenoemde, met zwart  tegen Adina, werd compleet verrast door een loper(schijn)offer op a7 en moest om erger te voorkomen zoveel concessies doen dat het resterende eindspel niet meer te houden was. Van de andere wedstrijd heb ik alweer niets gezien, tenzij het prille en dus nog louter theoretische begin. Er werden Spaanse wateren bevaren, dat wel, maar waar en hoe het scheepje van Ronny de Titanic achterna ging, bleef in de mist van druk-bezig-met-de-eigen-partij hangen. Geen wonder dat je een ijsberg niet ziet afkomen dan …

Volgende keer komen weer 6 van de 8 spelers in actie, met voor het eerst ook Kenneth. De week daarna sluit ook Patrick aan, en dan kunnen we een eerste stand (van zaken) opmaken, na pakweg een vijfde van de competitie.  Nu, met twee leiders, twee lijders, en tussenin twee virtuele leiders en twee partijlozen, heeft dat nog niet veel zin.