We vernemen zonet dat ((cdo)) overleden is. Hij was sinds een week of twee opgenomen op de palliatieve afdeling van het Erasmusziekenhuis. Daar is hij goed verzorgd, maar enkele dagen geleden is zijn toestand plots verslechterd en sinds eergisteren was hij niet hij meer bewustzijn. Met ((cdo)) verliest onze club, na stichter Marcel Adams, zijn tweede voorzitter maar vooral een goede schaakvriend van velen. De schaakwereld verliest met hem ook de voormalige voorzitter van de homologatiecommissie en de bezieler en organisator, in de jaren negentig, van het internationale Steinwegtoernooi.
De uitvaartdienst zal plaatsvinden op donderdag 24 juli om 11 uur in de Heilig-Kruiskerk in Mortsel, vlakbij onze club.
De schaakwereld zal nooit meer zijn zoals met jou. Vaarwel , mijn schaakvriend…..
Een monument voor de club, en ook daarbuiten. En een schaker met een groot strijdershart! Rust in vrede, Carlo. We gaan je erg missen.
Rust in Vrede Carlo.
Het gemis zal groot zijn en blijven. Jouw plaats in het schaakwereldje is gekend en jij hebt jouw steen bijgedragen. Ik weet nog goed begin jaren 2000 wanneer ik voor het eerst in de club kwam. Jij waart de eerste persoon die mij aansprak. Jij maakte dat iedere schaker zich thuisvoelde in de club. Net zoals ons huidige bestuur dit nu doet.
Wat Carlo betekend heeft voor onze club is onmogelijk te overschatten; bij niemand kon de titel ‘erelid’ beter passen. En dankzij het Steinwegtoernooi werd hij bekend en geapprecieerd veel verder dan enkel in onze club.
In de periode 2005-2013 toen hij het hele continent rondreisde om te schaken, schreef hij er fantastische verslagen over. “Carlo in Leinz”, “Carlo in Hastings”, “Carlo in Faaker See”, “Carlo in Corsica”, “Carlo in Riga”, en veel, veel meer. Het lijstje is indrukwekkend en inspirerend. Ik dacht altijd: “Later, als ik groot ben, wil ik dat ook kunnen doen”. (https://skoudegod.be/toernooiarchief/)
We gaan je missen. Achter het bord, aan de toog, overal.
rust zacht Carlo , dankbaar dat ik je heb leren kennen ….
Rust in vrede, Carlo.
Wat ben ik blij dat ik je gekend heb. De passie die jij voor schaken had was ongekend, zelfs op 80-jarige leeftijd. Inspirerend. Een gentleman. Een minzame winnaar en een sportieve verliezer. Al kon ik slechts ooit een rapidje van je winnen. Ik ben de laatste speler van wie je (een ELO-partij) won. En dat vind ik een eer.
Ik geloof dat jij nu naar een mooie bestemming gaat. En we weten allemaal wat het eerste is wat jij daar doet: plaatsnemen achter een mooi bord met 64 velden.
@Kenneth: “Jij maakte dat iedere schaker zich thuisvoelde op de club”. Dat herken ik echt. Ik werd ook warm onthaald door een lieve, welbespraakte man die met zoveel liefde over het schaken kon vertellen.
@Pascal: ja de fameuze reisverslagen… Ik heb jouw reisverslag van Reykjavik aan hem voorgelezen in het ziekenhuis. Dat klonk als muziek in zijn oren. Hij genoot daar echt van. Hopelijk blijven er mooie reisverslagen op onze site verschijnen; toch een beetje een legacy van Carlo.
Mijn deelneming, ook namens sk Dworp. In de eerste plaats natuurlijk voor de familie en vrienden maar evenzeer voor de schaakclub. Ik herinner me Carlo vooral uit de jaren 90 en uiteraard van de twee Steinwegtornooien. Mvg Geert
Innige deelneming bij het wegvallen van zo’n monument uit de Antwerpse schaakwereld. Ik was ontzettend blij dat er een Steinweg tornooi was zo dichtbij en dat alles dankzij Carlo. Hij was een vertrouwd gezicht op vele tornooien, het is altijd even vreemd dat zo iemand zo plots wegvalt. De persoonlijkheden die ik me herinner uit de periode begin jaren negentig zijn: Marcel Adams, Jean Janssens, Dirk De Ridder en Carlo Doossche!
Innige Deelneming. Rust zacht, Carlo.
Dag Carlo, hoe is ’t er mee? Bwa dat gaat wel, veel klagen ga ik niet doen, maar we worden er natuurlijk niet jonger op. Het concentratievermogen is serieus aan ‘t afnemen maar tijdens het spelleke gaan we er nog altijd voor hé. We zullen straks nog wel voortbabbelen want ik denk dat we onze plaats moeten gaan zoeken, ze zijn de wedstrijdgegevens al aan het meegeven.” Dat moet zowat het laatste gesprek met Carlo zijn geweest net voor de start van het Kersttornooi van KSK Deurne. Inderdaad een niets zeggend gesprek dat we niet hebben kunnen hervatten omdat ik een van de laatste spelers aan het bord was en toen ik mijn partij beëindigde, moest Carlo al vertrekken.
Op 16 maart las ik op de site van SKOG dat Carlo tijdens een IC-match onwel was geworden … de rest van het gebeuren kennen jullie beter dan ik. Het doet me wel pijn dat ik nooit naar de gezondheidstoestand van Carlo heb gevraagd. Als oud SKOG-lid en IC-kompaan van Carlo had ik dit wel moeten doen. Gelukkig heb ik Carlo beter gekend dan het formele gesprekje, voor de start van het Kersttornooi van KSK Deurne, laat vermoeden.
Carlo, het was tof en waardevol u te hebben gekend.
Jef De Meyer.
Oprechte deelneming aan de hele ‘SKOG-familie’ die met Carlo een monument en een uiterst aimabel man verliest. Namens bestuur van ChessLooks Lier en diverse leden die Carlo persoonlijk gekend hebben.
Oprechte deelneming aan de familie van Carlo.
Carlo kwam mij vooral over als een integer iemand.Ik heb bij niemand anders dat gevoel zozeer gehad.
We zullen U missen,Carlo !
Rust zacht schaakvriend
We zouden oud worden samen, grappen maken met rimpels., lachen om stomme zetten.
Nu dragen we je toekomst in onze herinneringen