Magnus Carlsen heeft het Tepe Sigeman toernooi in Malmö op zijn naam geschreven. Nochtans verliep dit niet van een leien dakje. Nadat hij uit de eerste drie partijen 2 op 3 gepuurd had en met een zeer mooie winstpartij tegen de thuisspeler Grandelius die hij met de nochtans op GM-niveau niet al te vaak meer gekozen Benoni volledig ontmantelde, leek er voor de Noorse nummer 1 van de wereldranglijst geen vuiltje aan de lucht met een gedeelde eerste plaats. 

In de vierde ronde botst hij echter op de Nederlandse GM Jorden van Foreest die hem in een 88 zetten durende partij klopt op een manier die eerlijk gezegd doet denken aan de speelstijl van Carlsen zelf. De heren spelen een Open Siciliaan Najdorf-style waarin van Foreest gaat voor f4, de Amsterdam variatie waarbij onmiddellijk druk op het centrum gezet wordt, maar die heel eenvoudig wordt geneutraliseerd door e5, waarmee het centrum terug vastgezet wordt, het witte paard op d4 mag ophoepelen en wit na afruil van de pionnen achterblijft met een geïsoleerde e-pion. Waarom kiest van Foreest hiervan voor?  Wel… na het afruilen van de witte f tegen de zwarte d-pion komt de d-lijn open te liggen en haalt hij de Dames van het bord en brengt hij de partij  min of meer in een laat middenspel/vroeg eindspel op zet 9 (!) Het levert een zeer boeiende partij op waarbij beide spelers tot het uiterste dienen te gaan op de moeilijkheden die zich stellen aan het bord op te lossen binnen de tijd.

GM van Foreest met onze Pascal De Kaey

Uiteindelijk trekt de Nederlandse GM het laken naar zich toe in een complex eindspel waarin hij een Toren en een randpion heeft tegen Carlsen een paard en 2 randpionnen. Van Foreest slaagt erin het paard van de koning te kunnen scheiden en zo de winst te pakken.

Op dat moment lijkt niets er op te wijzen dat Carlsen het toernooi uiteindelijk op zijn naam zal schrijven, maar zoals een Schotse voetbalcommentator ooit stelde toen zijn nationale voetbalelftal de score opende tegen Brazilië op het WK in Spanje: oh no, you shouldn’t have poked the bear!!! Carlsen was dus behoorlijk geprikkeld en wint zijn laatste drie partijen (!) om zo toch nog uit te komen op een fraaie 5 op 7. Dezelfde score werd ook behaald door Arjun Erigaisi en aangezien de heren de eerste partij tegen elkaar remiseerden dienen ze in een korte blitz play-off onderling uit te maken wie het toernooi wint. In dit snelle format is de Noor nagenoeg onklopbaar. Hoewel… nadat Carlsen met zwart de eerste partij weet te winnen, maakt Erigaisi nog gelijk ook met zwart zodat het uiteindelijk de 3e partij is die uitsluitsel brengt. En zoals de titel al aangaf wint Carlsen deze partij. Hij loot zwart, maar krijgt wel 30 seconden compensatie extra en dat is voldoende voordeel om de partij makkelijk naar zich toe te trekken.

Dit is toch weer een bijzonder straffe prestatie…. want om in een single round Robin voorbij halverwege het toernooi een vol punt achterstaan op de leider en het dan toch nog weten om te draaien door drie klassieke partijen op een rij te winnen tegen achtereenvolgens Zhu Jiner, Andy Woodward, maar zeker toch ook tegen de hype van het moment Yagiz Kaan Erdogmus is bijzonder sterk en getuigt van een verbetenheid en wilskracht om te willen tonen dat hij ook OTB nog steeds de beste ter wereld is.   Ondanks het verlies tegen van Foreest wint hij na het event zelfs nog krap anderhalf ELO-punt…