Twee jaar geleden konden we de algemene verslagen van het clubkampioenschap maandenlang stofferen met de zoektocht naar de ultieme maximummer. Anders gezegd: wie behield het langst het maximum van de punten? Welnu, dat was dit seizoen al na enkele weken nog nauwelijks aan de orde. In alle reeksen pakte ongeveer iedereen al gauw van iedereen punten af. (Er is één uitzondering, maar daar hebben we het later over.) Niet onlogisch natuurlijk, want de reeksen zijn na de toevloed van nieuwe spelers post-covid, vaak zonder rating, stilaan evenwichtiger geworden. Dat betekent dus ook meer spanning, iets waar een verslaggever best mee kan leven. Maar goed, wat is de stand van zaken na ruim drie maanden spelen? Hier gaan we.
In reeks 1 staat Pascal al een tijdje aan kop, al heeft hij wel al drie verliespunten moeten incasseren. Van alle spelers in de reeks heeft hij ook al de meeste partijen gespeeld. Achter hem is Jan naar de tweede plaats geklommen met slechts één verliespunt, al had hij heel waarschijnlijk een konijnenpoot op zak in zijn zwartpartij tegen Dries met wie hij de tweede plaats deelt. Eén onnauwkeurigheid in een winnende stelling en weg voordeel, erger nog: weg partij. Schaken kan onrechtvaardig zijn. Nog in deze reeks moest ELO-favoriet Marc ook al drie punten prijsgeven, terwijl Tony, na winst met wit tegen Lucas deze week aansluiting heeft gevonden bij de middenmoot. In onderstaande stelling is het voor zwart misgelopen, want de witte dame is op rooftocht kunnen gaan en de zwarte koningsstelling oogt onveilig. Zwart heeft net Tf8 gespeeld om de dame te verjagen. Waarom werkt dat niet? Een makkelijke combinatie.
Veel minder valt te zeggen van reeks 2, want hier zijn nog niet veel partijen gespeeld. En ook hier geen sprake van een maximummer, waardoor Gert met 3 op 4 vooraan staat, op de hielen gevolgd door Ben en Sebastiaan. Gaston moest om familiale redenen jammer genoeg forfait geven, terwijl Philip zijn niveau nog moet opkrikken. Met 0,5/3 zal hij zeker niet tevreden zijn.
Niets dan ervaren rotten in reeks 3 en dat staat garant voor puntenwinst/verlies alom. Patrik is op papier een van de favorieten en met 4,5/6 staat hij ook aan kop. Maar Adina blijft aanklampen en ook Kenneth en Ronny zitten hem op de hielen. Hier hadden we meer verwacht van Herman, die twee jaar geleden nog heel wat ervaring opdeed in reeks 1 en nu laatste staat. Maar alles kan nog, zoals dat heet.
Weinigen zullen het weten, maar vroeg in de jaren zeventig was Jozef clubkampioen van Oude God. Een schaakstop van tientallen jaren doet nooit deugd, maar we zien Jozef in deze reeks nu wel aan kop staan, op de voet gevolgd door veelbelovende nieuwkomer Jasper, en ook Matthias en Valentyn. Hier is het Ivo die achterop hinkt, na vorig jaar zijn (lagere) reeks het hele seizoen te hebben gedomineerd. Het is altijd wennen als je promoveert, daar kunnen velen van meespreken.
Kan het spannender dan in reeks 5? Hier heeft Yves zonet de leiding gepakt na een zege tegen rechtstreekse concurrent Bert. Maar ook Arno en Wim laten niet betijen, zodat een viertal spelers op een zakdoek bij elkaar staan. Alleen Freddy wacht nog op zijn eerste punten.
In reeks 6 heeft leider Charlie een steek laten vallen tegen ouderdomsdeken Ghislain, waardoor hij de leiding heeft moeten afstaan aan Matthias. Het is nog vroeg dag, maar voor de titel zou het wel eens een tweestrijd kunnen worden tussen Charlie en Matthias. Beiden hebben ook de minste verliespunten van het hele lot.
De hamvraag in reeks 7, ten slotte, luidt: wie houdt Erwin van de titel? Met 4/4 mag hij zich alvast de allerenigste maximummer van Oude God noemen. Niet is zo moeilijk als een gewonnen stelling winnen, maar wie aan de leiding staat, heeft meestal net iets meer zelfvertrouwen dan de concurrentie. We mogen echter niet te vroeg conclusies trekken, want Ruben nadert op kousenvoeten. Met 2,5/3 houdt hij voeling met de top.