Eerlijk, de opkomst voor de Memorial Carlo overtrof alle verwachtingen, en wat een gezellig en boeiend toernooi werd het ook! Met 80 deelnemers waren onze lokalen maximaal bezet, er was werkelijk geen stoel meer vrij. Van onze club kwamen 26 leden Carlo huldigen, onder wie zelfs oudgedienden Ricky en Paul. Veel schakers van Borgerhoutse, Moretus en Deurne ook, onze naaste buren, maar dat was niet alles. Sommigen kwamen zelfs vanuit Dworp, Leuven en Brugge naar Mortsel afgezakt. En dan was er niet alleen de kwantiteit, maar ook de kwaliteit van het deelnemersveld: top-GM Daniël Dardha die nog maar net het WK rapid en blitz achter de rug had, de Belgische kampioenen IM Sim Maerevoet en Radoslawa Lascar, IM Jan Rooze en Stefan Docx, WIM (en gewezen Belgische kampioene) Hanne Goossens, ex-Belgisch kampioen en fide-meester Robert Schuermans, Fide-meesters Daniel en Arben Dardha… Zelden gezien in een Vlaams rapidtoernooi en een mooi eerbetoon aan Carlo die zelf, van 1987 tot 1992, grootmeesters en meesters naar de metropool haalde in ‘zijn’ Steinweg-toernooien. Meer daarover vind je op de website van Nikolaas.

Maar het had wel even anders kunnen uitdraaien. Toen we om elf uur in het Mark Liebrechtcentrum aankwamen om op ons dooie gemak alles klaar te zetten voor het toernooi, bleek de grote zaal potdicht te zitten. De gebruikelijke badges werkten niet en tot overmaat van ramp kregen we geen gehoor bij onze contactpersonen bij de Stad, wat we ook probeerden. De kleine zaal klaarmaken en daar de inschrijvingen doen dan maar, zorgen voor projectie van foto’s met Carlo, schaakklokken alvast instellen en … een slotenmaker bellen. Net toen die arriveerde, kwam een verlossend bericht van de Stad: er was hulp op komst. Het was tien over twaalf toen de blauwe zaal dan toch werd ontsloten. En dan blijkt hoe fijn het is een heel ervaren organisatie te hebben in onze club. Binnen de tien minuten stond alles klaar, het toernooi mocht en kon beginnen!

De twaalf topborden speelden in de wat rustigere rode zaal, de grote groep in de blauwe zaal. Arbiter Kenneth had de administratieve kant van de zaak goed voorbereid, maar na ronde 1 bleek de nieuwe versie van SWAR te haperen: je kon elke uitslag ingeven behalve remise. Met zo’n bug dreigde veel tijdverlies, maar gelukkig beschikken we in onze club over enkele ervaren IT’ers en vooral over een tweede laptop met een SWAR-versie zonder bugs. Het tijdverlies bleef beperkt, maar het tempo (10’+10″, ook gebruikt tijdens het Liga-seniorentoernooi) bleek toch iets te ruim bemeten. Kenneth zorgde ervoor dat de rondes elkaar naadloos opvolgden, maar kon natuurlijk niet beletten dat sommige eindspelen langer uitliepen en we aan het einde van de rit bijna een uur achterliepen op het schema. Geen klachten, gelukkig, maar het is een aandachtspunt voor een volgende (?) keer.

Het toernooi zelf dan. De laatste keer dat Daniël Dardha aan een van onze rapidtoernooien deelnam, had hij per partij gemiddeld nog geen twee minuten nodig om de zege binnen te halen. Ditmaal was het deelnemersveld sterker, maar zelf zag ik zijn tijd geen enkele keer onder de zes minuten zakken, meestal bleef hij boven de tien minuten en soms zelfs boven de twaalf. Het verschil tussen clubschakers en een grootmeester, heet dat. Bij momenten zagen we Daniël met a tempo gespeelde reeksen van pakweg zes zetten de stelling van zijn tegenstander volledig in de vernieling spelen. Wie het zelf meemaakte, zal er ook wel een beetje met bewondering naar gekeken hebben. Deed hij dan toch een keertje een mindere zet, zoals in de opening tegen Wouter, dan bleef zijn niveau hoog genoeg om dat snel recht te zetten. In onderstaande stelling speelde Wouter (met zwart) 1…d3+ 2.Kg3 dxc2 3.Dxc2, waarna wit een beter plan koos en won, maar er zat iets veel beters in voor zwart, al is het in rapid niet zo eenvoudig om het te vinden. Hoe bereikt zwart groot voordeel?

Zat er voor de grootmeester niet meteen een geforceerde winst in het middenspel in, zoals tegen Sim Maerevoet en vader Arben (foto), dan deed zijn eindspeltechniek de rest (zie verder).

Hieronder een stelling uit Daniëls partij tegen Ricky Rhode, die wit heeft en aan zet is. We vroegen aan Daniël hoe het verder ging, het vervolg van de partij met een mooie winnende combinatie is op komst.

Tegen Sim Maerevoet moest Daniël met zwart een niet zo makkelijk toreneindspelstelling winnen. Dat lukte hem en in onderstaande stelling moest hij enkel nog de beslissende zet doen. 1…f1D en zwart riskeert een dolle toren achter zich aan te krijgen, want de wK staat virtueel pat. Wat is de eenvoudigste winstvoortzetting?

Dit alles om maar te zeggen dat de ELO-favoriet logischerwijze het toernooi won met 7/7. Het ELO-verschil werd ook gerespecteerd voor de tweede plaats. Sim Maerevoet moest tegen Ezra Terryn wel alles uit de kast halen om een moeilijk toreneindspel te winnen. Met 6/7 verzekerde hij zich van zijn plaats op het podium en dat deed ook onze Daniel door diezelfde Ezra Terryn in de laatste partij, na positioneel nochtans slecht te hebben gestaan, via een kwaliteitsoffer te verslaan. In die zin stelde Stefan Docx (derde ELO) wat teleur: twee verliespartijen hielden hem van het podium, terwijl jeugdspeler Odilon Seyns iedereen verraste door met 5,5/7 solo vierde te worden en met veel overmacht de ratingprijs -1800 mee te grissen. Achter dit viertal vinden we een groep van negen spelers terug, onder wie Pascal, die een erg goed toernooi speelde maar door twee remises net geen ratingprijs won, en Dries die dat wel deed. Ook beide Belgische topspelers bij de dames, Radoslawa Lascar en Hanne Goossens, scoorden 5/7.

Adina moest tevreden zijn met 3,5/7 en zal het vooral jammer vinden dat ze in ronde 1 de remise miste tegen Goossens.

Pascal en Dries mochten het ook een keer onder elkaar uitvechten en het is duidelijk dat dat van bij de start een ernstige zaak was:

Diezelfde Dries moest bij momenten wel even opletten, zoals in onderstaande, niet-alledaagse stelling, waarin zijn tegenstander, met zwart, e3 speelde. Wie gaat hier met de punten lopen?

Partijen van Pascal zijn heel vaak schoolvoorbeelden van wat Silman ‘imbalances’ noemt, met alle garantie voor spektakel. Hieronder een stelling die hij met zwart uiteindelijk won. In deze stelling lijkt wit, met een opgerukte a-pion en het actieve loperpaar alle touwtjes in handen te hebben. Hij heeft net Le3 gespeeld en dat ziet er goed uit, maar schijn bedriegt. Hoe doet zwart de partij kantelen in zijn voordeel?

In onderstaande stelling had het voor Jan (met zwart) dan weer slecht kunnen aflopen. Wit is aan zet en speelde Kg3? Enkele zetten later werd de partij remise. Wat heeft wit in deze stelling over het hoofd gezien?

In de einduitslag vinden we nog tal van Skoggers terug. Te veel om in dit verslag te vernoemen, maar verscheidene onder hen speelden geregeld in de rode zaal met de toppers en we mogen ervan uitgaan dat iedereen zich op zijn minst goed geamuseerd heeft. Zowel Ricky als Erik en Pascal misten zelfs een mooie kans om Arben Dardha te verslaan of op remise te houden. Daarnaast waren er ratingprijzen voor Ivo en Tom. We noteren ook graag dat Paul Billion (“Ik heb geen partij meer gespeeld sinds Covid”) ondanks zoveel competitieachterstand 2,5/7 haalde en Erik, eveneens al een tijdje op nonactief, 3/7. Niet slecht in dit deelnemersveld. Kom gewoon terug schaken op dinsdagavond, heren 🙂

We danken alle deelnemers en helpers, het was goed. Of er een vervolg komt? Dat gaan we binnen het bestuur eens rustig bespreken. Een goed toernooi smaakt altijd naar nog, daar niet van…

Klik hier voor de einduitslag, individuele resultaten en alle foto’s van het toernooi.