Ronde 5 en 6 van het toernooi leverden voor de Belgen behoorlijk wat punten op. Omdat het een lange dag was, houd ik het echter kort. Zowel Loncke als Sterck hebben nu een zeer verdienstelijke 4/6, De Vleesschauwer en Baert 3,5 en dan volgt een viertal met 3 punten: Janssens, Van Zeebroeck, Labruyere en ikzelf. Tant heeft 2,5, en Jakob Dufour (‘Het is toch wel een sterk bezet toernooi’, zei hij vanmiddag tegen me) 2 punten. Aan de kop van de rangschikking blijft GM Tabatabei ongeslagen. Hij heeft nu een vol punt voorsprong op een achtervolgend groepje van zeven spelers met 5/6. Ivanchuk en Lagarde hebben 4,5/6 en Warmerdam 4.

Geheel naar Zwitserse gewoonte mocht ik deze toernooidag dus afsluiten met 3/6. Een gewonnen en een verloren partij, maar het had slechter kunnen aflopen. Gisteren ei zo na een  FM op remise gehouden, vandaag ontbrak de frisheid misschien beetje, want ik maakte te veel fouten in partij 1, tegen een Noor die Thormar Jónsson heet en even oud is als ik. Ervaring zat, dat was snel duidelijk. Het was ongeveer mijn eerste ervaring met het Koningsindisch (Ik dacht: elke schaker moet die opening toch een keer gespeeld hebben in zijn leven). Zoals wel vaker in deze opening kwam er een dynamische stelling op het bord, met aanval op beide vleugels, met dien verstande dat zwart de damevleugel voor z’n rekening nam en wit de koningsvleugel. Vaak is het omgekeerd. De witte dreigingen waren echter groter dan de zwarte en in plaats van daar rustig bij te blijven (volgens de computer was er niet veel aan de hand) dwong ik dameruil af om een aanval af te weren, maar dat kostte me een pion. Wat later kwam fout nummer 2 die me zelfs een stuk kostte. Ik rekte het nog tot het eindspel T+pi tegen T+L+pi (het waren randpionnen en de loper had niet de kleur van het hoekveld), maar wit had goed gezien dat hij de torens niet mocht ruilen en vond na wat proberen het winnende plan. Opnieuw vijf uur spelen voor een nul, so be it. Ik hoop wel dat niemand mij kwalijk neemt dat ik mijn stommiteiten deze keer niet van een diagram voorzie.

Deze lange partij had me veel energie gekost, maar twee uur later moesten we opnieuw aan de bak. Ik bespaar u, o lezer, wat ik met wit in de opening uitspookte, maar eenmaal een appel verorberd vond ik genoeg tactische wendingen om een krom middenspel om te zetten naar een eindspel met L+P tegen T+pi en het ook te winnen. Dat begon vanuit de volgende stelling:

Voor de gelegenheid geef ik het vervolg van de partij een van de volgende dagen en houd ik het nu bij een opgave: de computer geeft wit een voordeel van 1.12. Dat is leuk, maar wat is het winstplan van wit?

Als uitsmijter een stelling uit de partij Eric De Winter – Tamara Kadovic. Heeft wit nog iets anders dan opgave?

Vanmiddag stak er weer een blizzard op (hoe de toernooizaal er dan uitziet, zie je op de foto). Nogal wat spelers vonden dat een goede reden om in de projectiezaal te blijven waar zich het betere schaak ontvouwde, maar ik vertrouwde op mijn water- en winddichte North Face jas waarvan ik me de aankoop nooit of te nimmer zal beklagen. En omdat de blizzard me in de rug blies, ben ik nog nooit zo snel naar mijn studio teruggekeerd. Je zou haast gaan geloven dat IJsland weinig last heeft van de gevolgen van de klimaatopwarming, maar dat klopt natuurlijk niet. Vooral met de kerstdagen werd dat dit jaar nog pijnlijk duidelijk – en zichtbaar. De temperaturen waren toen zo hoog dat alle sneeuw, behalve die op de bergtoppen, smolt. Als je dan weet dat IJsland grotendeels bedekt is met zwarte lavagrond en dat de winterse nachten bijna 20 uur duren, dan moet dat een bijzonder deprimerende ervaring geweest zijn voor de bewoners. Ze waren dolblij toen er weer sneeuw viel.

Morgenvroeg zou het even opklaren en hoop ik een ommetje te maken langs de Laugardalshöll, waar in 1972 het intussen bekende duel plaatsvond. Pascal vertelde me vorig jaar dat daar een norse baliebediende zit die zich waarschijnlijk al jaren afvraagt wat al die gekke schakers nu per se denken te zullen zien in het gebouw. Niets bijzonders, natuurlijk, tenzij voor schakers.