Het toernooi zit er ondertussen al enkele dagen op. Na 9 dagen schaakintensieve dagen liep ik op dag 10 wat verloren maar gelukkig was er nog zo veel meer te beleven in het prachtige Praag. Hieronder vind je een overzicht van hoe ik dit toernooi en deze stad beleefde.

Praag – De stad

Ik wist me niet goed wat te verwachten van Praag. Enkele jaren geleden was ik in Wenen en vermoedde dat dit er wel wat op ging trekken maar de oneindigheid aan paleizen, musea en prachtige gevels maken dat we Praag nog mooier vonden dan Wenen. Alhoewel het meeste op wandelafstand te doen is, is de metro altijd een supergemakkelijk alternatief. Met een maandabonnement van 25 euro kan je onbeperkt het openbaar vervoer gebruiken. Heel handig.

Zoals sommige Skoggers me de laatste dinsdag voor de reis al hadden verteld, is het er zeer toeristisch. Ik dacht dat dat wel zou meevallen maar ze hadden 100% gelijk. En dan was het zelfs nog maar februari/maart. Wat moet dat zijn in de zomer?

Sinds 1 januari zijn er geen e-steps en scooters meer toegelaten in de binnenstad waardoor er geen voetpaden vol steps en geen constant gebrom meer in de stad is. De stad voelt ook zeer veilig aan. Je wordt er niet – zoals in vele andere hoofdsteden – constant aangeklampt. Iedereen laat je gerust en je kan op je gemak door de stad wandelen.

Aan de andere kant hebben vele Tsjechen moeite om vriendelijk te zijn tegen toeristen. Als je in een restaurant iets bestelt – dat mag dan in het toeristsche centrum zijn of ver daar buiten – moet je geen vriendelijke bediening verwachten. Een norse ober is de norm.

De toernooiorganisatie bood korting aan voor wie in het hotel overnacht waar het toernooi werd gespeeld. Wij kozen uiteindelijk voor een AirBnb in het oude centrum en daar hadden we geen spijt van. Zo leer je de stad goed kennen en op 20 minuten was ik met de metro aan het toernooihotel.

Die andere Vlaamse deelnemer – Marc Lacrosse – speelt elk jaar in Praag. Hier is zoveel te zien, zie hij, dat het me nooit verveelt. Ik snap hem helemaal.

Wij bezochten deze week o.a. de Praagse Burcht, De Karlsbrug, het Klementinum, de oude Joodse begraafplaats, een operavoorstelling in de Staatsopera, Vysehrad en veel, veel meer. De bezienswaardigheden zijn hier inderdaad quasi oneindig. Dank voor alle tips, Skoggers!

Het toernooi – de deelnemers

Qua deelnemers was het opvallend hoe jong de deelnemers waren. Ikzelf speelde 7 van de 9 partijen tegen een tiener, telkens zware dobbers. Had ik op voorhand geweten dat dit het geval zou zijn, had ik dit toernooi misschien wel – zeer onterecht – opzij geschoven. De gemiddelde leeftijd van de deelnemers was 30 jaar. Met meer dan 400 deelnemers was het toernooi gigantisch groot. Nadeel is dan wel dat de toernooien werden verspreid over 4 zalen.

Ook opvallend: bijna al die jonge Oost-Europese tegenstanders lijken elementaire beleefdheidsregels te missen. Zeker 4 van hen hebben geen woord gezegd bij aanvang of afloop van de partij. Zelfs als ik hen een goede middag wenste als we aan het bord kwamen of als ik hen nog veel succes wenste met het toernooivervolg bleef het muisstil. Eén jongen keek zelfs niet op om een hand te schudden. Ze leken wat wereldvreemd soms, heel bizar. Mogelijk spreken ze niet allemaal Engels maar dan zou je dat toch ook gewoon kunnen zeggen? Dat norse – in mijn ogen zelfs onbeleefde – lijkt wel typisch iets van hier.

Het toernooi – de organisatie

Over het toernooi zelf is weinig op te merken. Dat liep zonder problemen. Mijn frustratie over het rapidtoernooi, die zaterdagvoormiddag, kon je al lezen en blijft voor mij onbegrijpelijk. Er werden nog andere neventoernooien zoals Blitz, Bughouse, Probleemschaak, etc. georganiseerd maar die heb ik aan me laten passeren.

Het hotel ademt 10 dagen lang niets anders dan schaken en is een mooie plek voor dit toernooi. Het nadeel vond ik wel dat spelers verspreid zijn over 4 zalen en dat de tafels en borden niet altijd even handig zijn. De meeste van mijn partijen zat ik aan een tafelpoot en de borden hebben gele en bruine velden met een plooistrook van een dikke centimer tussen rij 4 en 5. Dan zijn wij met ons club- en Ligamateriaal toch veel beter gesteld.

Ook opvallend is dat het de bedoeling is dat ieder zijn drank zelf meeneemt, net omgekeerd van hoe wij het in België kennen. Vreemd maar goed voor de portemonnee.

Wat natuurlijk ook fijn is, is dat naast de open groep er ook de gesloten groepen zijn met o.a. enkele absolute wereldtoppers in de Masters-groep. Zo kan je na afloop van je eigen partij de Masters-zaal binnenstappen en daar de partijen nog wat gaan volgen. Ik denk dat dit de zwaarste bezetting was die Praag ooit gehad heeft en aan de internationale belangstelling te zien, heeft Praag nu zijn vaste plek verdiend in de kalender van de absolute wereldtop.

Het toernooi – mijn resultaat

Met een 229ste startpositie (op 357 spelers) en een gemiddelde elo van 2041 hoopte ik stilletjes 4,5/9 te behalen. Dat zou in dit deelnemersveld een prachtig resultaat zijn. Na 2 logische overwinningen en 2 logische nederlagen in de eerste toernooihelft, dreigde een typisch Zwitsers scenario waarbij je afwisselend blijft winnen en verliezen. Maar dat werd het dus niet. In ronde 5, 6 en 7 haalde ik 2/3 tegen telkens 2100+. Ik besefte dat de laatste 2 ronden niet simpel zouden worden, maar hoopte toch op dat laatste half puntje voor die 50%. Dat lukt dus niet en vooral het feit dat ik in die laatste partij pionwinst overzag, was een gemiste kans. Het was nochtans de zet waarover ik het langst had nagedacht dit toernooi.

Maar uiteindelijk kan ik tevreden terugkijken op het toernooi. 4/9 is een logisch resultaat en daarmee eindig ik zelfs net iets voor mijn startpositie. Maar vooral het feit dat ik 7 partijen tegen 2100+ kon spelen, geeft veel voldoening. Het contrast met het toernooi in Portugal enkele jaren geleden waar ik bijna uitsluitend tegen lager geklasseerde spelers uitkwam, is groot.

Conclusie

Op voorhand had ik schrik dat dit toernooi niet zou kunnen tippen aan mijn ervaring vorig jaar in Reykjavik. Op vele vlakken is een vergelijking ook niet eerlijk, maar toch was het weer een fantastische ervaring, die ik iedereen kan aanraden.

Ik reis graag, ik doe mijn werk graag en ik schaak graag, dus wat is er meer fantastisch dan dit alles te kunnen combineren in één reis. Ik geniet er enorm van en ben verschillende mensen enorm dankbaar dat ik dit kan doen. Allereerst zonder twijfel mijn vrouw, die me deze zotternijen gewoon laat doen en zelfs mee overvliegt om de stad te ontdekken. Ze begrijpt dat ik nog eerst mijn partij wil analyseren vooraleer we de stad in trekken, dat ik al vroeg uit te veren ben om te werken en mijn partij voor te bereiden. En ze geniet mee. Daarnaast ook mijn opdrachtgevers die er geen enkel probleem mee hebben dat ik ver van kantoor en op onregelmatige uren werk. En uiteraard ook SKOG. Het is zo fijn om weten dat ik mijn schaakverhalen met jullie kan delen en misschien sommigen wel kan warm maken om ook zoiets te ondernemen.

Op naar een nieuw toernooi!

Als afsluiter nog enkele nieuwe foto’s van de trip.