Zaterdag

Vroeg uit de veren om me te gaan registreren voor het rapidtoernooi. De start was voorzien om 9u maar – net zoals met het hoofdtoernooi – liep de aanmelding gigantisch traag. Een lange rij deelnemers schoof aan vanaf de lobby op het gelijkvloers tot aan de 2 inschrijvingstafels (-2000 en +2000) in de toernooizaal op het eerste. 90% van de deelnemers zijn ook in dit toernooi Tsjechen en moeten allemaal nog een praatje doen aan de inschrijvingstafel en hun inschrijvingsgeld betalen. Je kan hier in Praag overal met de kaart betalen maar de Tsjechen zelf betalen altijd cash. Hier dus ook en die briefjes werden gewoon op een grote stapel gegooid zonder kassa of geldlade, tussen alle andere rommel op de inschrijvingstafel. De 2 aanschuifrijen liepen ook kris-kras door elkaar zonder enige aanduiding of iemand die zich bekommerde over de chaotische situatie. Het verbaasde niet dat de eerste ronde met meer dan een half uur vertraging startte.

Met mijn 1953 fide rapidelo bleek ik de derde gerangschikte van de 140 spelers. Met matig spel en een paar keer een slechte situatie te moeten rechtrekken scoorde ik wel een 4/4 tegen Tsjechische 1800+ spelers. In de opening van ronde 5 miste ik een tussenschaak en geraakte niet uit de knoop maar ronde 6 en 7 speelde ik wel sterk en eindigde aldus op 6/7. Ik had al in het snuitje dat er een Armeen het maximum had gescoord maar eigenlijk hadden de toppers nog niet tegen elkaar gespeeld. Een beetje bizar om een 7-rondig toernooi te spelen met 140 deelnemers zonder versnelde paring.

Het toernooi zou eindigen om 13u zodat er tijd genoeg is naar de dagpartij om 15u. Ik had mijn laptop meeegenomen zodat ik in die 2 uur niet alleen iets kon eten maar ook mijn partij deftig kon voorbereiden. Ronde 7 eindigde echter pas om 14u15 en de prijsuitreiking – die 5 minuten na de laatste ronde zou starten – begon maar niet en zou uiteindelijk pas om 14u45 afgerond zijn. Ik wist dat ik gedeeld 2de zou zijn maar vermits ik het hele toernooi op de borden 1 tot 3 had gespeeld, vermoedde ik wel goede scheidingspunten en dus binnen de prijzen zou vallen. Maar dat bleek niet het geval. Drie andere spelers met 6 punten bleken meer scheidingspunten te hebben waardoor ik vijfde eindigde, terwijl er 4 prijzen waren. Nergens was er een communicatie te vinden over de gebruikte scheidingspunten maar dat was het laatste van mijn zorgen. Ik had nog exact 15 minuten om eten te gaan zoeken in een supermarkt en stipt om 15u stond ik terug aan mijn bord, nog met de rapid-adrenaline vol in mijn lijf.

De vierde Tsjech op rij, deze keer een 2100. Moeilijk dus maar niet onhaalbaar. Mijn tegenstander was slimmer dan ik en had niet deelgenomen aan het Rapidtoernooi waardoor hij zich wél goed had voorbereid. Met mijn smal openingsrepertorium wist hij perfect welke Schotse variant ik met wit speelde en langzaamaan profiteerde hij van mijn kleine openingsfoutjes.

In deze stelling gaf zwart met 20… c5 de genadeslag.

Zondag

Na het rapiddebacle van gisteren heb ik wijselijk besloten toch niet deel te nemen aan het blitztoernooi deze voormiddag. In de plaatst daarvan gebruikten we de vrijgekomen tijd (mijn vrouw is vrijdagavond ook aangekomen) om de Praagse Burcht te gaan bezoeken. En daar had ik geen spijt van! Onwaarschijnlijke mooie pracht en praal. We hebben trouwens iets super handig ontdekt. Als je met je smartphone naar de Google-app gaat, daar het foto-icoontje aanklikt en een foto trekt van eender welk gebouw, standbeeld of ornament dan krijg je direct alle gewenste uitleg daarover. Supereenvoudig!

Na onderweg nog iets gegeten te hebben nam ik dan de metro (10 minuutjes) naar de speelzaal waar alweer een 11-jarige Tsjech me het vuur aan de schenen zou leggen. En net zoals in al mijn zwarte rapidpartijen kreeg ik een variant van mijn geliefkoosde Scandinavische variant op het bord die ik in België nog nooit tegenkreeg in een officiële partij. Heel opvallend. Zoals het dikwijls gaat met partijen tegen jonge tieners lijken ze nauwelijks geïnteresseerd in de partij maar spelen ze wel sterke zetten.

Foto: Mijn tegenstander was er meer niet dan wel. Mijn buurjongetje toonde ook weinig interesse maar remiseerde wel tegen een 2000.

We belandden uiteindelijk in een uitermate boeiend pionneneindspel. Mijn tegenstander is vol overtuigd van remise, maar ik weigerde zijn aanbod met het vermoeden dat er mogelijk nog wel iets in zat.

En dan bleek nog maar eens hoe een ogenschijnlijk eenvoudig pionneneindspel heel complex blijkt en we maakten dan ook de ene fout na de andere:

Dat was dus erg nipt maar het punt is binnen! 2 op 4 dus en weer op schema. En blij dat ik ben met mijn 2 overwinningen tegen elfjarigen :-). Opvallend: in mijn 4 partijen won telkens zwart, ook wel telkens de elofavoriet. Een beetje typerend voor een Zwitsers toernooi natuurlijk.

Na afloop van mijn partij ga ik altijd nog eens piepen bij de nog aan de gang zijnde Masters en volg ik ook even de live-verslaggeving waar net een interview met van Foreest bezig was. Hij had net Niemann verslagen en staat verrassend een half punt los aan de leiding. Na afloop van het interview verlaat ik het zaaltje en kan ik de deur openhouden voor Van Foreest die net achter me aankomt. Ik wens hem proficiat met zijn overwinning en veel succes met het vervolg van het toernooi en profiteer van de gelegenheid om een selfie met hem te nemen. “Doe de groeten aan iedereen van Oude God”, geloof ik dat hij nog zei.

Foto: Twee topschakers