Vrijdag

De paringen lootten me op bord 159 tegen een Tsjechisch meisje van 13 met 1600 elopuntjes. ‘Easy-peasy’ zou je dan denken maar de herinnering van mijn nederlaag in 2023 tegen een 9-jarig Indisch meisje (die een jaar eerder wereldkampioene was geworden in haar leeftijdscategorie) zit nog vers in het geheugen.

Met zwart en dus een grote alertheid begon ik aan de partij. Het werd mijn geliefde Scandinaviër, maar toch weer een variant die ik nog nooit op het bord kreeg waar wit lang rocheerde. De alertheid rendeerde want ik speelde een volledig foutloze partij. In een gelijke stelling heeft wit net 11. d5 gespeeld. Dat is niet de beste zet. Zwart heeft veel mogelijke zetten, maar slechts 1 is de beste. Welke? En we doen voor de verandering een multiple choice:

a) 11… Pd4
b) 11… e4
c) 11… Pb4
d) 11… LxPf3

Uiteindelijk ontstond onderstaande stelling waarin ik met 18… De5 de partij definitief besliste. Het witte paard staat 3 keer aangevallen en kan niet extra verdedigd worden. En het staat ook gepend, want als het paard wegspeelt, ruil ik de dames en neem vervolgens met mijn paard de ongedekte loper op c4. The1 werkt ook niet wegens Df4+. Wit dacht nog te ontsnappen met 19. Pb3 maar dat faalde op 19… DxD 20. bxD 20. La3+ 21. Kb1 en nu LxPc4. 0-1.

Oef, 1 op 2 en op schema. Morgen waarschijnlijk terug een zwaarder kaliber. Maar eerst is er in de voormiddag een rapidtoernooi. Een hele dag schaken dus!

Omdat mijn partij maar 2 uurtjes geduurd heeft, kon ik van de gelegenheid profiteren om eens naar de grote mannen en vrouwen te gaan kijken. En ook het live-commentaar voor de online volgers kan je hier gewoon bijwonen.

Ondertussen weet ik als cultuurbarbaar ook waarvan de naam van het hotel komt, Don Giovanni. Ik vermoedde Italiaanse eigenaars zoals het welgekende Italiaanse restaurant naast de Antwerpse kathedraal, maar neen hoor: in 1787 vond hier in Praag de première plaats van Mozarts opera met die naam. En vandaar dus ook het centrale standbeeld van Mozart in het hotel.