Een tegenstander met gemiddeld iets minder ELO, daar moest toch van kunnen gewonnen worden, dachten we. De eerste matchpunten lonkten, maar het draaide wel even anders uit. Ploegkapitein Dries had onze opstelling wat gewijzigd, kwestie van de voorbereiding van onze tegenstander lastiger te maken, maar het leek wel alsof we er zelf meer last van hadden dan zij. Meer nog, we mogen gerust spreken van een offday, want voor de,1,5-4,5 nederlaag zijn weinig excuses te vinden.
Het begon al niet goed op bord 3 waar Jan, met zwart, al in de opening nogal impulsief met een bizarre zet uitpakte die wit toestond twee pionnen en een toren te pakken in ruil voor twee lichte stukken. Zwart kon daar positioneel gezien niet op ingaan, maar moest dan wel een pion inleveren. Helaas stond hij ook nog achter in ontwikkeling en zat hij met een ingesloten loper die nooit meer actief zou worden. Zijn tegenstander liet dat voordeel niet los, doorzag goed alle complicaties die zwart nog verzon en won verdiend.
Het was het begin van een debacle. Dries, met zwart, werd letterlijk in een hoek gedreven door een pion die doorliep tot op a7 en kon daardoor een schijnoffer met beslissende mataanval niet verhinderen. Nikolaas, met wit, miskeek zich op de verdediging van zijn tegenstander bij een koningsaanval en verloor een pion. Dat leek nog geen ramp, want zwart hield er enkel een dubbele randpion aan over, maar een fout komt zelden alleen. Wit besloot af te wikkelen naar een eindspel, maar de zwarte stukken werkten beter samen en toen er nog een tweede pion dreigde te vallen, gaf hij sportief op. Op dat moment probeerde Pascal na een evenwichtige partij een eindspel 2T+P te houden. Alles draaide tijdens dat eindspel om de pionnen op de damevleugel en daar liep het mis. Hij moest een pion inleveren, de zwarte stukken drongen binnen en met meer zwaktes dan hij tegelijk kon dekken zat er nog weinig anders op dan op te geven. Goede eindspeltechniek van zijn tegenstander, daar niet van.
De eer werd gered door Lucas die al vroeg een paard won, dat echter op een tijdje op het weinig perspectief biedende veld a1 moest blijven staan. Zwart hoopte compensatie te vinden met een aanval op de witte koning die nog in het centrum stond, maar wit liet zich niet verrassen. Langzaam maar zeker verdwenen er stukken van het bord en in een eindspel met D tegen D+P won wit zoveel pionnen dat zwart – rijkelijk laat toch wel, want eeuwig schaak zat er nooit in – opgaf. Bart, ten slotte, wist dankzij zijn ervaring een eindspel met een kwaliteit en een pion minder alsnog remise te houden.
We zijn het niet meer gewoon na de goede prestaties van de voorbije jaren, maar met 0/6 hebben we onze start compleet gemist. Volgende week trekken we naar Chesslooks in Lier. Banzai!