Dries en Marc hadden de moeilijke opdracht om hun partij tegen respectievelijk Wouter en Tony te moeten winnen, ondanks het zeer beperkt eloverschil. “Een kl***reglement” volgens één van de betrokkenen.
Bij Dries en Wouter sloeg de vlam al snel in de pan. Wouter had (met zwart) zijn h-pion laten oprukken tot h3, achtervolgd door zijn toren op h4. De atypische stelling zorgde in ieder geval voor heel wat onevenwichten op het bord, maar hoe meer de partij vorderde, hoe meer het leek dat Wouter beter kwam te staan. Dries counterde echter in het centrum met twee ver doorgeschoven centrumpionnen richting de niet-gerokeerde koning. Wouter behield uiteindelijk het best het overzicht in de chaotische stelling en kon de partij afmaken met een mooi mat. Wouter naar de finale!
Je kunt de partij naspelen via deze link: https://www.chess.com/analysis/game/pgn/TKCb3x8pv/analysis?move=69
In de andere partij ging Marc volop voor de aanval via de h-vleugel. Met dame en toren op de vrije h-lijn richting gerokeerde koning leek het optisch hem allemaal voor de wind te gaan. Maar Tony maakte zich niet te druk, voorzag in de nodige ontsnappingsgaatjes en dwong uiteindelijk een dameruil af. Door deze ruil wijzigde het stellingsbeeld helemaal: ieder had nog toren, loper en 4 pionnen en dat leek en bleek nog onmogelijk te winnen voor Marc. Marc bleeft proberen maar Tony bleef de boel controleren tot enkel de beide koningen op het bord resteerden. Tony naar de finale!
Finale: Peleman (moet winnen) – Schuurbiers
Troosting: Hautekiet (moet winnen) – Weiler
Tony won de Beker al eens in 2018, voor Wouter zou het de eerste keer zijn.
Volgende dinsdag moet je er zeker bij zijn, want dan gaan we in de grote zaal beide partijen live volgen, deskundig becommentarieerd door Robert Schuermans, terwijl beide partijen zelf in de kleine zaal worden gespeeld. Daarnaast voorzien we nog wat extraatjes dit jaar, dus het wordt een niet te missen schaakavond!
De laatste partij van de avond was echter geen Bekerpartij maar de beslissende partij van de laatste ronde van het Laddertoernooi. De nummers 1 en 2 in de stand Ivo en Benny mochten onderling de eindstrijd aangaan. Ivo moest winnen maar Benny – weliswaar al snel met een pion minder – verdedigde zeer stug en liet zich niet naar de slachtbank brengen. Toen Ivo tegen middernacht uiteindelijk ook een tweede en derde pion won, was het pleit beslecht en kon Ivo de titel na een sterk toernooi op zijn naam schrijven. Proficiat, Ivo!


Tony speelde ook een keer de finale in 1986 🙂