Balen is een gemeente in de Kempen, waar onze jeugdspelers jaarlijks op stage gaan, maar gisterenavond was er eerder sprake van het werkwoord ‘balen’.

In reeks 1 nam Pascal tegen Patrik al snel de stelling in handen, won een pion bij het ingaan van een eindspel en gaf dan een stuk weg. In reeks 2 was het ongetwijfeld balen voor Wim, die in een bizarre stelling toch de beste papieren leek te hebben, maar ook in het zand beet. Zijn tegenstander, Ricky, wordt nu dé titelkandidaat._LEESMEER_ In reeks 3 een gelijkaardig verhaal: Jeroen staat schitterend tegen Tobias, maar… een nul op het bord. In de topmatch in reeks 4 was het niet anders. Herman heeft de ganse avond een betere stelling, maar verliest in de aanval een stuk. Gert lijkt daarmee op vlotte winst af te stevenen, maar mist een simpele pionvork op koning en paard. Dag punt. Herman staat nu stevig aan de leiding. In reeks 5 geen grote verrassingen, waarmee het zeer spannend blijft.

9 reactie op “Inhaalronde met verrassingen”
  1. Ben er nog niet goed van. Anderzijds, Herman had enkele zetten daarvoor een stuk verblunderd -in betere stelling, hij had erg goed gespeeld tot dan- dus moreel had ik het eigenlijk niet verdiend. Ongelofelijk wat er gisteren gebeurd is op 15 minuten. De titelrace lijkt nu zo goed als voorbij 🙁

  2. Troost u, ik ben er ook nog niet goed van. Zelden ging het zo gemakkelijk en dan doe ik een prima schijn-stukoffer, alleen denk ik op het laatste ogenblik dat ik een betere manier heb om het stuk terug te winnen. Dag stuk.

  3. Jeroen (met wit) stond inderdaad lange tijd beter, maar verloor dan een kwaliteit voor een (sterke) pion. De eindstelling was voor wit waarschijnlijk nog remise te houden toen hij met de dame de zwarte pion op a6 wilde pakken en te laat zag dat deze nog gedekt stond door de zwarte dame.

  4. Innige deelneming allemaal… Ik begrijp overigens volkomen hoe dat voelt. In 1998 heb ik door dat soort toestanden ongeveer 100 Elopuntjes verloren.

  5. En winnen én toch (een beetje) balen kan dus ook. Eerste keer dit seizoen dat ik zo’n bok schiet, en bij de winst horen dan ook wel héél gemengde gevoelens. Jammer voor Gert: als hij het netjes had afgemaakt, zou dat even goed verdiend geweest zijn, ik moet maar niet blunderen. En wat die titel betreft, 6 gedaan en nog 8 te gaan, er is nog ruimte genoeg voor zgn. “onverwachte wendingen” …

  6. Blunders horen nu éénmaal bij het schaakspel. Wie zei ooit “wie de voorlaatste fout maakt wint de partij!”. Niet getreurd en de volgende partij revanche nemen.

Een reactie achterlaten